نشان سیمرغ به انضمام رکی ما (شمشیر) بر گرفته ازشاهنامه فردوسی است ، شمشیر (رکی ما) در این نشان به یک تعبیر نشانگر قدرت رزم ایرانیان است و به عنوان سمبل حراست و پاسداری از ارزشهای توآ ، توسط راهدان است و اینکه شمشیر ازسر سیمرغ گذشته و تا پای اوامتداد یافته ، نشانگر و بیانگر سر از پا نشناختن راهدان در صعود و پرواز به سوی دانایی است . و مهمتر از همه آنکه در این نشان  ،  سیمرغ شمشیر را با منقار و چنگال گرفته و به راهدان داد تا راهدان همیشه به یاد داشته باشد که از این هنر رزم ایرانی یعنی توآ بایستی با چنگ  و دندان محافظت کند در اینجا شمشیر به عنوان همان پری است که سیمرغ به زال داد ولی افسوس که سیمرغ  و پرش سالهاست که فراموش شده اند و تو ای همراه بدان که : کونگ فو توآ راز قوی شدنبه برترین نیروهاست پس قوی شو به برترین نیروها ،و برترین اندیشه ها.

سیمرغ در فرهنگ ایرانیان نماد خرد ، دانش و حکمت بوده و در آیین کانگ فوتوا نیز که برگرفته از فرهنگ اصیل ایران زمین می باشد ، از تصویر این پرنده استفاده شده که با شروع خط سام سامائه ، نماد آن روی سینه بجای آرم مشتواره دوخته میشود و آرم مشتواره به بازوی چپ انتقال می یابد وبعد از مراحل شالبند سبز نماد آن به جای نشانواره جهان تن و روان بر پشت پیراهن راهدان که به رنگ سرخ است دوخته میشود

سیمرغ و افسانه او اصلا آریایی است و از همان دیرباز صورت افسانه ای بر خود گرفته و مقامی والا یافته است . در آیین زرتشت و آثار صوفیان ایران به حکیمی روحانی یا کامل ترین وجود بشری تعبیر شده و عارفان کامل ، خاصه شیخ فرید الدین عطار نیشابوری ، او را منبع فیض و سر چشمه هستی تصور کرده اند که کاملان جهان که مرغان بلند پرواز این دیر رند سوزند ، تمام هم خود را صرف شناسایی او می نمایند وبا همت مرشدان خویش می کوشند که پس از طی مراحل سلوک چون قطره ای که در پهنه این دریا محو میشود خود را به این مرغ بینهایت برسانند و در اقیانوس او محو و فانی شوند .