Martial art

دکتر ماساکی هاتسومی در دوم دسامبر 1931 با نام یوشیاکی هاتسومی متولد شد. او از دوران کودکی شروع به فعالیت در هنرهای رزمی کرد. اولین تجربه او در هنرهای رزمی، در سن هفت سالگی بود که تحت نظر پدرش شروع به یادگیری کار با بوکن (شمشیر بلند) نمود. ماساکی با افزایش سن، بیشتر و بیشتر با طریقت جنگجویان آشنا شد و هنرهای رزمی به عشق و هدف او در زندگی تبدیل شدند. او تقریبا هر هنر رزمی را که میتوانست فرا گرفت. رشته هایی از جمله جودو، کن دو، آیکیدو، کاراته(سبک های شیتوریو و زن بای بوتوکوکای)، کوبودوی اوکیناوایی، جوکن دو (مبارزه با تفنگ و سرنیزه)، کمپوی چینی و حتی بوکس غربی. او تقریبا در تمام این رشته ها به درجه استادی رسید، مثلا در جودو به دان 4 و در کاراته به دان 6. در آن زمان، برای کسانی در سن و سال او این درجه ها فوق العاده بالا و ارزشمند بود. او همچنین در دوران تحصیل، در تیم فوتبال مدرسه اش بازی میکرد تا با این کار توانایی های ضربات پایش را افزایش دهد.

هاتسومی که به یک معلم شناخته شده جودو تبدیل شده بود، دعوت به آموزش نیروهای نظامی نظامی آمریکا گردید. او فکر میکرد که میتواند چیزهای زیادی در آنجا بیاموزد ولی خیلی زود متوجه شد که آمریکایی های بلندقد و قوی نسبت به چینی ها، زمان و تلاش کمتری نیاز داشتند تا تکنیک های خاصی را یاد بگیرند. چیزی را که ژاپنی ها طی سال ها می آموختند، برای آمریکایی ها فقط چند ماه طول میکشید. این مسئله هاتسومی جوان را ناراحت کرد و بهمین خاطر تصمیم گرفت دست به طراحی هنری بزند که به ساختار و قدرت جسمانی افراد بستگی نداشته باشد. او پول زیادی صرف تحقیق در مورد هنری که به دنبال آن بود، خرج کرد.

او برای اینکار با معلمان و اساتید زیادی تمرین کرد ولی آن چیزی را که به دنبال آن بود نیافته بود تا اینکه در آخر با یک مربی کهنسال کوبودو به نام اوئنو تاکاشی آشنا شد. تاکاشی چیزهای زیادی درمورد هنرهای باستانی بودو نظیر آسایاما ایچی دن ریو، شینتو تنشین ریو، بوکودن ریو، تاکاگی یوشین ریو، کوکی شیندن ریو و گیوکوشین ریو به هاتسومی آموخت و پس از سه سال تمرین به او درجه منکیو کایدن (مدرکی که تصدیق کننده این است که فرد در هنر رزمی خاصی به درجه استادی رسیده و میتواند به تدریس آن بپردازد) اعطا کرد.

هاتسومی همچنین مدتی رهبر گروه تاکاشی در نودا بود. این گروه از افرادی تشکیل شده بود که بعضی از آن ها بعدا به مربیان شناخته شده ای تبدیل شدند. اوئنو تاکاشی شاگرد توشیتسوگو تاکاماتسو بود. همین ارتباط بود که باعث شد هاتسومی با تنها جنگجوی نینجاهای واقعی باقیمانده در این دنیا آشنا شود. استاد تاکاماتسو او را به شاگردی پذیرفت. هاتسومی هم دیگر به تمرین با تاکاشی ادامه نداد که این کار او باعث دادن هامون (لغو اعتبار منکیو کایدن) به او شد. اینگونه بود که هاتسومی که دهه سوم عمرش شروع به تمرین با مردی که کرد که بعدها الهام بخش او در زندگی شد.

تا پانزده سال، هاتسومی هر آخر هفته با قطار به شهر کاشیوابارا در جنوب کیوتو و نارا میرفت تا چند ساعتی از محضر فردی که به عقیده او بزرگترین استاد هنرهای رزمی در دنیا بود، هنر بیاموزد. هاتسومی میگوید تمرین تاکاماتسو باور نکردنی بود و او با وجود سن زیادش، تکنیک ها را با نهایت درستی اجرا میکرد. سنت قدیمی این بود که هر جنگجویی، بوگو (نام جنگجویی) خود را داشت و به این صورت، استاد تاکاماتسو، هاتسومی را بیاکوریو به معنی اژدهای سفید نامید.

پس از مرگ تاکاموتسو، هاتسومی واژه اه (oh) را که از تام تاکاموتسو گرفته بود، به بوگوی خود افزود و آن بیاکوریوئوه به معنای اژدهای سفید افتخاری گذاشت. هاتسومی تا امروز چند بار دیگر هم نام جنگجویی خود را تغییر داده و امروز با نام جنگجویی هیسامونه به معنای ((جویای دورن)) شناخته میشود. او همچنین نام کوچک خود را از یوشیاکی به ماساکی تغییر داد که البته این تغییر نام در میان اساتید هنرهای رزمی چیزی نسبتا عادیست. استاد او، یعنی استاد تاکاموتسو قبل از مرگش، سنت، راه زندگی و میراث مستقیم نه سنت جنگجویان را به هاتسومی داد. این میراث نه گانه مکاتب نینجوتسو که به هاتسومی رسیده بود عبارتند از:

1.    سی و چهارمین سوکه ی توکاگور ریو نین پو
2.    بیست و هشتمین سوکه ی گیوکوریو کوشی جوتسو
3.    بیست و هشتمین سوکه ی کوکیشیندن ریو هاپو هیکن
4.    بیست و ششمین سوکه شیندن فودو ریو داکن تای جوتسو
5.    بیست و یکمین سوکه گیوکوشین ریو نین پو
6.    هجدهمین سوکه کوتوریوکوپوجوتسو
7.    هفدمین سوکه تاکاگی یوشین ریو جوتای جوتسو
8.    پانزدهمین سوکه ی گیکان ریو کوپوجوتسو
9.    و چهاردهمین سوکه کوماگاکوره ریو نین پو

با داشتن این القاب، استاد هاتسومی هم اکنون تنها نینجای واقعی عصر ماست. در آن زمان هاتسومی این این ظرفیت را در خود نمیدید که در میان عموم خودش را بعنوان سوکه (استاد بزرگ و وارث مستقیم) معرفی کند. بهمین خاطر او با شاگردانش از انظار عمومی مخفی بود. حتی همسایگانش هم نمیدانستند که او وارث چنین میراث سنتی است.

استاد هاتسومی که دکترای طب شرقی و تخصص ترمیم استخوان هاست، هم اکنون بعنوان پدر نینجوتسوی مدرن شناخته شده و در شهر نودا در استان چیبای ژاپن مشغول زندگی و آموزش هنرهای رزمی در موسسه خود با نام "سازمان هنرهای رزمی بوجینکان دوجو" است. خیلی ها بوجینکان را همان نینجوتسوی واقعی میدانند.